Door het kleine raampje van de bus, keek je recht naar mij. Ik bij de halte. Ongeduldig wachten op reactie van een schaduw.
Dat is lang wachten.
Wachten deed je, oneindig wachten tot ik een keertje terug keek. Liet me niet los. Laat me niet los. En ik besefte,
bus gemist.
